Watch Dogs Game Launch
Beta

Watch Dogs review

Δεν είναι το Person of Interest των videogames, αλλά διαθέτει γενναίες δόσεις από GTA, Assassin's Creed, Splinter Cell και άλλα. Ο συνδυασμός λειτουργεί;
Info
PlatformPS4, PS3, PC, Xbox One, Xbox 360, Wii U (κυκλοφορία το φθινόπωρο)
Το είδαμε σεPS4
ΠαραγωγήUbisoft
ΑνάπτυξηUbisoft Montreal (κορυφή του παγόβουνου)
ΔιάθεσηCD Media 210-6854220
ΚυκλοφορίαΉδη διαθέσιμο
Ιστοσελίδαhttp://watchdogs.ubi.com

Μεγάλες Προσδοκίες λέγεται το κλασικό βιβλίο του Καρόλου (εκ του Bάνα Καρόλου Λέκκα από τους Απαράδεκτους) Ντίκενς, και λίγο-πολύ όλοι ξέρουμε τι πραγματεύεται. Στην gaming ορολογία τώρα, αυτό μεταφράζεται στο γνωστό μας hype, το οποίο καλλιεργείται κυρίως όχι από αγρότες αλλά από τις εταιρείες, με σκοπό να δημιουργήσουν την εικόνα ενός απαραίτητου παιχνιδιού που θα το αγοράσετε με κλειστά ματιά, κατά προτίμηση από την πρώτη μέρα. Συνήθως, στο εμπορικό κομμάτι, το hype κάνει τη δουλειά του άριστα και στη συγκεκριμένη περίπτωση το Watch Dogs απολαμβάνει ήδη τον τίτλο του παιχνιδιού με τις περισσότερες day-one πωλήσεις στην ιστορία της Ubisoft (δείτε εδώ), παρά το γεγονός ότι πρόκειται για νέο IP. Ναι, δεν αντιλέγω, είναι εντυπωσιακό αν μη τι άλλο.

Βέβαια, στόχος του «δύσμοιρου» reviewer (εισαγωγικά μπαίνουν γιατί τα ήθελε ο οργανισμός μου) που ανέλαβε εκ νέου ένα open-world παιχνίδι που ακόμη και οι 40 ή 50 ώρες ενασχόλησης δεν μοιάζουν αρκετές, δεν είναι να δώσει βραβείο στο marketing, αλλά να εξετάσει ποιοτικά το έργο αυτό. Τελικά, πόσο καλό έκανε η υπερπροβολή στο Watch Dogs; Οι υποσχέσεις για ένα καινοτόμο παιχνίδι ανοικτού περιβάλλοντος όπου ο κόσμος μας ανήκει μέσω του hacking, εκπληρώθηκαν; Εκείνο το περιβόητο βίντεο ανακοίνωσης στην Ε3 2012 και όλη η κουβέντα/ φημολογία που ακολούθησε τα επόμενα από αυτό για downgrade των γραφικών και τα συναφή, χρήζει ανάλυσης; Εδώ είμαστε και θα τα πούμε όλα, ή σχεδόν όλα γιατί το Watch Dogs είναι θηρίο και τούμπανο μαζί.

 

Ο χορός της βροχής (και της νύχτας)

Ας ξεκινήσουμε αντισυμβατικά το review, δηλαδή όχι με την ιστορία, αλλά με το τελευταίο ερώτημα περί της οπτικής απόδοσης του τίτλου. Όχι τίποτα άλλο, για να βγάλω γρήγορα από την πλάτη μου αυτά τα p και τα fps που με στοιχειώνουν και με νευριάζουν. Τελικά, ο creative director του WD, Jonathan Morin, είχε δίκιο σε πολλαπλά επίπεδα. Καταρχάς, δεν ήταν τυχαίο ότι σε «κείνο» το βίντεο επιλέχθηκε να βρέχει και να έχει πέσει η νύχτα. Πράγματι, όταν επικρατούν αυτές οι συνθήκες, ο τίτλος λάμπει, χάρη στα εξαιρετικά εφέ φωτισμού και καιρού. Αντίθετα, όταν βγει το φως της μέρας, παραδόξως, η εικόνα χάνει σε κάποιο βαθμό και δεν είναι «καθαρή σαν κρύσταλλο». Άραγε, να παίζει ρόλο η ανάλυση και τα 900p, έναντι των 1080p του Infamous: Second Son που αυτή τη στιγμή αποτελεί τον μπούσουλα των next-gen games στο PS4 (αν δεν το προσέξατε στο Info, σε αυτή την έκδοση βασίζεται το review);

 

 

Πιθανότατα, τεχνικός δεν είμαι, για παίκτης λογίζομαι, πάντως ο τίτλος της Sucker Punch είναι ένα σκαλί πιο πάνω οπτικά. Αλλά αυτό αποτελεί μια λεπτομέρεια πολυτελείας, το Watch Dogs είναι όμορφο και, κυρίως, σταθερό, ένα ακόμα σημείο το οποίο επικαλέστηκε ο Morin για την απόφαση να «κλειδώσει» ο τίτλος στα 30fps. Πράγματι, στο PS4 εμφανίζεται περίπου σαν βράχος, σπάνια πέφτει και προκαλεί θέμα το frame-rate. Τώρα, για την έκδοση στα PC ακούω και διαβάζω διαφορετικά πράγματα, αλλά δεν την είδα με τα μάτια μου για να εκφέρω σαφή άποψη. Αλλά κι εκεί, αν αφήσετε τα περισσότερα fps και περιοριστείτε στα 30, η δουλειά πιθανώς να γίνεται.

 

Το Watch Dogs είναι όμορφο και, κυρίως, σταθερό, σπάνια πέφτει και προκαλεί θέμα το frame-rate

 

Βέβαια, στα PC υπάρχουν σοβαρότερα ζητήματα να ασχοληθεί κάποιος, όπως η δυσλειτουργία του Uplay και η αδυναμία «πιστοποίησης», με το παιχνίδι να γίνεται έως και unplayable. Η online υπηρεσία της Ubi κάνει νερά και στις κονσόλες, αλλά εκεί δεν τίθεται ζήτημα να μην παίξετε (δείτε εδώ και πάλι). Και σε κάτι σχετικό-άσχετο, απλώς για να ολοκληρωθεί η τριλογία δίκιου του Morin, η βασική ιστορία του WD διαρκεί περίπου 30 με 35 ώρες. Το πόσο όμως αντέχει πραγματικά το παιχνίδι στο χρόνο, είναι άλλο καπέλο, το οποίο θα προσεγγίσουμε στη συνέχεια του κειμένου.

 

 

Ένας αλλά θείος

Αλλά για ποια ιστορία μιλάμε; Λοιπόν, ως γνωστόν, ο ήρωας Aiden Pearce είναι ένας χάκερ στο Σικάγο, για την ακρίβεια εκτελεί τέτοιου τύπου συμβόλαια σε συνεργασία με έναν «φίλο» του, τον Damien, ο οποίος κάθεται πίσω από έναν υπολογιστή και είναι ενδεχομένως ακόμα μεγαλύτερος γκουρού από τον δικό μας άνθρωπο. Σε τέτοια λεπτά θέματα, δεν θέλει και πολύ να πάει κάτι στραβά, και μετά από μια δουλειά που δεν λήγει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, γίνονται στόχοι. Προφανώς, δεν πρόκειται να σας πούμε ποιού, πάντως και οι δύο βιώνουν με άσχημο τρόπο τις συνέπειες.

Ειδικά ο Aiden, χτυπιέται βάναυσα και σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα που δεν προκλήθηκε από απλό οδηγικό λάθος, χάνει την ανιψιά του. 11 μήνες μετά, μαζεύει τα κομμάτια του, έχουν ήδη χωρίσει οι δρόμοι του με τον Damien, και αναζητά τους υπεύθυνους της τραγωδίας. Στην ιστορία αυτή εμπλέκονται διάφοροι άνθρωποι, από νυν συνεργάτες, μαφιόζους και χάκερς, έως την αδερφή του και τον γιο της, ο οποίος έχει ψυχολογικά τραύματα από τον χαμό της δική του αδερφής. Με λίγα λόγια μύλος, ή μάλλον μίτος, που θα σας αφήσουμε να τον λύσετε με την ησυχία σας.

 

 

Σε ένα πρώτο σχόλιο, θα λέγαμε ότι το σενάριο είναι ενδιαφέρον, και το βοηθούν να αναδειχθεί οι δυνατές κύριες αποστολές. Παρόλα αυτά, τα κλισέ όχι απλά δεν λείπουν, αλλά δηλώνουν με σθένος το παρόν, ενώ και κάποιες συνομιλίες δεν κάνουν το κόπο να ξεφύγουν από τα συνηθισμένα. Με άλλα λόγια, σπανίζουν τα ευρήματα και, ευτυχώς, να είναι καλά η θεότητα που λέγεται Jordi Chin και το χιούμορ μπήκε στη ζωή του Watch Dogs. Επιπλέον, θα επιθυμούσα να θιχτούν περισσότερο ζητήματα ιδιωτικότητας σε ένα αλά Person of  Interest πλαίσιο, παρά αυτή η επιδερμική προσέγγιση.

 

Το σενάριο είναι ενδιαφέρον, και το βοηθούν να αναδειχθεί οι δυνατές κύριες αποστολές, αλλά θα επιθυμούσα να θιχτούν περισσότερο ζητήματα ιδιωτικότητας

 

Παράλληλα, δεν βγαίνει από το μυαλό μου ότι παρά την πολύ καλή κλιμάκωση των τελευταίων κεφαλαίων (χωρίζεται σε 5 Acts), το φινάλε κλείνει κάπως άτσαλα και χλιαρά και με στόχο να δικαιολογήσει ένα sequel. Εντάξει, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα υπάρξει Watch Dogs 2, υπάρχει κάποιος που αμφιβάλλει μετά και τις εξαγγελίες της Ubi ότι κάθε νέο IP δημιουργείται με απώτερο σκοπό να γινει franchise, με την προϋπόθεση να πετύχει εμπορικά; Ε, το WD εξαφανίζεται ήδη από τα ράφια, όπως τα μακαρόνια σε καιρό πολέμου.

 

 

Χάκερ αποκτά πρόσβαση στο κινητό της Aisha Tyler. Διαβάστε στην Εσπρέσσο της Κυριακής

Μέσα σε περίπου 1.000 λέξεις, έχουμε ξεμπερδέψει με όλα τα υπόλοιπα, και είναι η στιγμή να περάσουμε στο μεδούλι, το gameplay. Εντάξει, να προσθέσω απλά ότι η επιλογή των μουσικών κομμάτιων και το original soundtrack είναι ορισμένες φορές και θέμα προσωπικού γούστου. Αν θέλετε ντε και καλά άποψη, θα έλεγα ότι έθεσα το ηχητικό κομμάτι σε δεύτερη μοίρα και το προσπέρασα, κάτι που δεν το συνηθίζω, άρα ο όρος «αδιάφορο» σαν να ταιριάζει εδώ. Α, σας είπα ότι η Aisha Tyler κάνει cameo εμφάνιση στο παιχνίδι; Αν όχι, τότε θα βρείτε την αγαπημένη περσόνα της Ubi σε μια αποστολή. Αυτό.

Λοιπόν, στα σοβαρά θέματα τώρα, το Watch Dogs είναι ένα τεράστιο παιχνίδι. Στον χάρτη του, περίπου στα πλαίσια μιας μεγάλης πόλης του Assassin’s Creed ή του GTA, αλλά δίχως τα περίχωρα, μπορείτε να κάνετε σχεδόν τα πάντα. Συζητάμε για 90% αστικό περιβάλλον (με εξαίρεση την περιοχή Pawnee), το οποίο είναι γεμάτο με διάφορες δραστηριότητες, βασικές και παράπλευρες αποστολές, mini-games, ένα κάρο σχετικά και άσχετα πράγματα. Σε ένα πρώτο επίπεδο, το WD είναι απόλυτα εναρμονισμένο στο πνεύμα του Grand Theft Auto. Κινείστε πεζή είτε με οχήματα, αυτοκίνητα ή μηχανές, τα οποία μπορείτε να κλέψετε από τους νόμιμους κατόχους τους (προσοχή, υπάρχει περίπτωση να καλέσουν την αστυνομία), ή να τα παραγγείλετε μέσω ειδικής εφαρμογής στο in-game κινητό σας και να έρθουν στο χώρο σας (αβάδιστα), αφού πρώτα τα έχετε ξεκλειδώσει.

 

Σε ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης, το Watch Dogs είναι απόλυτα εναρμονισμένο στο πνεύμα του Grand Theft Auto

 

Αρχικά, θα έχετε την εντύπωση ότι ο χειρισμός των αυτοκινήτων είναι ένα κλικ πιο στιβαρός από του GTA. Κι αυτό θα συμβεί πιθανότατα γιατί θα ελέγξετε τις πιο αργές εκδόσεις. Σύντομα όμως, κι όταν βρεθείτε πίσω από το τιμόνι ενός supercar, θα διαπιστώσετε πως η αίσθηση οδήγησης πάνω σε πάγο δεν είναι υπερβολική ως εκτίμηση. Αντίθετα, οι μηχανές μοιάζουν να πατάνε καλύτερα στο έδαφος, παρόλα αυτά δύσκολα θα πεταχτείτε από αυτές μετά από μια σφοδρή σύγκρουση, κάτι που δεν θα το λέγαμε και ρεαλιστικό. Σε κάθε περίπτωση, το παιχνίδι προσπαθεί να διατηρήσει μια arcade λογική και, ειδικά στα αυτοκίνητα, να προκαλέσει έναν εντυπωσιασμό με απίθανα τρακαρίσματα και να αναδείξει με τον τρόπο αυτό την εξαιρετικά πειστική καταστροφή πραγμάτων (γενικώς, όχι μόνο στο δρόμο) που συντελείται στο περιβάλλον του.

 

 

Συνεχίζοντας σε πνεύμα GTA, οι αποστολές του μπορεί να είναι οχηματικού περιεχομένου, με το να ακολουθήσετε ή να κάνετε takedown έναν εχθρό, είτε... Ναι, όταν το Watch Dogs παρατάει τα οχήματα, η αλήθεια είναι ότι μπορεί να πάρει πολλά πρόσωπα. Στην ουσία, παραμένει ένα action adventure open-world game, το οποίο όμως έχει αρκετά και καλά στοιχεία stealth, π.χ. να προσεγγίσετε από πίσω έναν αντίπαλο και να τον αναισθητοποιήσετε με το σπέσιαλ γκλοπ σας. Όσο για το στοιχείο του hacking, εδώ βρίσκει πραγματική εφαρμογή, αν και γενικότερα δεν είναι και τόσο καθοριστικό όσο θα περιμέναμε. Όπως και να 'χει, τις περισσότερες φορές, ένα απλό πάτημα του κουμπιού αρκεί για να αποκτήσετε πρόσβαση σε κινητά τηλέφωνα, ηλεκτρονικές συσκευές και πόρτες, γερανούς, ανυψωτές, και πολλά άλλα.

Το hacking λειτουργεί και στο δρόμο, όπου επηρεάζετε φωτεινούς σηματοδότες, γέφυρες, καρφιά, ένα μπλοκ από κολονάκια, και άλλα, ώστε να αποφύγετε τους διώκτες σας ή αντίστροφα να πιάσετε όποιον καταδιώκετε. Βέβαια, όταν είστε στα δύο πόδια και όχι στις 2 ή 4 ρόδες (παρεμπιπτόντως, οδηγείτε και σκάφη, μπορείτε και να κολυμπήσετε), το hacking γίνεται και πιο σύνθετη υπόθεση όταν θέλετε να παρεισφρήσετε σε μεγαλύτερα και πιο πολύπλοκα δίκτυα, και τότε ξεκινά ένα puzzle mini-game. Επίσης, θα εντοπίσετε διαφορετικού τύπου puzzles, τα λεγόμενα «περιβάλλοντος», σε κάποιες άλλες αποστολές, όπου μεταφερόμενοι νοερά από σημείο σε σημείο, συνήθως κάμερες που χακάρετε, θα πρέπει να ακολουθήσετε τη καλωδίωση και να εντοπίσετε το κεντρικό κουτί που ξεκλειδώνει το «κάτι».

 

 

Me gusta stealth

Ναι, το hacking δεν διαθέτει έναν ευφάνταστο μηχανισμό που πιθανώς θα περιμέναμε, και λειτουργεί τελικά ως επίφαση ή πέπλο, αλλά τουλάχιστον οδηγεί σε μάχες που έχουν το στοιχείο της στρατηγικής, ενώ έχει και την πλάκα του. Όχι ότι το Watch Dogs είναι ζόρικο (καλύτερα, τα open-world games καλό είναι να μην σου πρήζουν το συκώτι...) ή το shooting δεν λειτουργεί. Το αντίθετο, το cover-based πιστολίδι τρίτου προσώπου είναι στιβαρό, τα όπλα κάνουν τη δουλειά τους, χειροβομβίδες και εκρηκτικά το ίδιο. Απλώς, το παιχνίδι έχει άλλη χάρη όταν παίζεται σε "stealth mode" (υπάρχουν επίπεδα δυσκολίας, μπορείτε να δοκιμάσετε την τύχη σας και πιο πάνω από το normal), κι έχει ενδιαφέρον να προσπαθείτε να αποφύγετε τους εχθρούς, ή να τους σκοτώνετε/ εξουδετερώνετε χωρίς σφαίρες (χαιρετίζουμε το Splinter Cell στο πάνελ).

Πώς γίνεται αυτό; Χακάρετε το κινητό τους και τους αποσπάτε την προσοχή, ή ενεργοποιείτε τις εκρηκτικές ύλες που κουβαλάνε, για παράδειγμα. Εναλλακτικά, μπαίνετε σε μια κάμερα και τσεκάρετε στο περιβάλλον τι υπάρχει. Συνήθως, μια καλή έκρηξη λόγω του βραχυκυκλώματος που θα προκαλέσετε, θα πάρει μαζί της 2-3 εχθρούς. Επίσης, να τονίσω ότι στο Watch Dogs υπάρχουν και ορισμένες ήπιες αναρριχήσεις (κι εδώ μιλάει το Assassin’s Creed), π.χ. μέσω των ανυψωτικών μηχανημάτων που λέγαμε παραπάνω.

 

 

Βέβαια, δεν έχετε κάποιες ικανότητες κι αυτό ήταν. Το hacking μπορεί να αναβαθμιστεί μέσω των πόντων εμπειρίας που αποκτάτε όταν κάνετε κάτι «καλό», ας πούμε την ολοκλήρωση μιας αποστολής. Ένα skill tree σας περιμένει για να βελτιωθείτε, για την ακρίβεια δεν αφορά μόνο στο χακάρισμα αλλά διάφορους τομείς, όπως τις ικανότητες στη μάχη, την οδήγηση και το crafting (τα λέμε σε λίγο). Πάντως, πιο σημαντικό παραμένει το hacking, ενώ υπάρχουν και ειδικά εργαλεία, όπως η δημιουργία blackout ή το μπλοκάρισμα των επικοινωνιών που θα σας βοηθήσουν σε πολλές περιπτώσεις. Αυτά τα εργαλεία μπορείτε να τα φτιάξετε μόνοι σας βρίσκοντας τα κατάλληλα αντικείμενα (να και το crafting) ή να τα αγοράσετε από καταστήματα. Να προσθέσουμε ότι υπάρχουν και οπλοπωλεία. Ναι, για να αποκτήσετε όπλα, δεν πουλάνε μανό για τα νύχια, στην περίπτωση κατά την οποία αυτά που αφήνουν οι εχθροί δεν σας καλύπτουν.

 

Ουκ εν τω πολλώ το ευ ή less is more

Πέρα από τις αποστολές της βασικής ιστορίας, μηχανισμοί και γενικώς τα παραπάνω «τιμαλφή» χρησιμοποιούνται και στα side missions. Τώρα εδώ προσοχή, μπορεί πραγματικά να χαθεί η μπάλα και ο παίκτης μαζί. Αναφέραμε και προηγουμένως ότι το Watch Dogs είναι τίγκα-full στις «αθλοπαιδιές», αλλά πιθανόν να μην φαντάζεστε πόσο. Καταρχάς, στις παράπλευρες αποστολές ξεχωρίσαμε τα Gang Hideouts όπου στόχος σας είναι κάποιος αρχηγός συμμορίας, τα Criminal Convoys όπου πλέον δεν μιλάμε για άνθρωπο αλλά για όχημα και τέλος τα Fixer Contracts που έχουν πάλι να κάνουν με αυτοκίνηση αλλά τα objectives είναι πιο racing περιεχομένου.

Κατά τα λοιπά, στις δραστηριότητες έχουμε σκάκι, πόκερ, κι ένα σωρό πράγματα, ενώ τα Digital Trips mini-games είναι ζήτω η τρέλα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το Spider-Tank. Μπορείτε επίσης να χακάρετε πύργους της ctOS, ενώ τα πάσης φύσης Investigations μου φάνηκαν αδιάφορα. Γενικά, με το τι θα αποφασίσετε να ασχοληθείτε είναι δικό σας θέμα. Αν για παράδειγμα ψάχνετε κάτι στη λογική του Foursquare και να κάνετε check-in στα διάφορα hotspots της πόλης ώστε να γίνετε δήμαρχοι (γιατί δεν βγήκατε σύμβουλοι στις πρόσφατες εκλογές και σας έμεινε το μαράζι), υπάρχει ως δυνατότητα και είναι δικαίωμά σας, άλλο αν προσωπικά το θεωρώ ανιαρό.

 

 

Όπως και να ‘χει, χαμός πραγματικός, και δεν έχουμε κάνει κουβέντα για το multiplayer. Βασικά, η ιδέα να μπαίνεις στο παιχνίδι του άλλου δεν είναι πρωτόγνωρη, έχει τις βάσεις της στο Demon’s Souls. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, όσο έπαιζα πυρετωδώς για τις αναγκές του εν λόγω review, είχα απενεργοποιήσει την επιλογή για να μην μου αποσπάσει την προσοχή κανένας χαχόλος. Επιπλέον, ούτε με το Free Roam κατάφερα να ασχοληθώ όσο θα ήθελα, καθώς τα προβληματάκια στο Uplay μου στέρησαν τη δυνατότητα αυτή. Γενικότερα, τα multiplayer modes είναι αρκετά, από racing περιεχομένο (πάντα στα πλαίσια της λογικής του Watch Dogs), έως το hacking ανάμεσα στους παίκτες για την απόκτηση αρχείων. Όρεξη να έχετε ν’ ασχοληθείτε λοιπόν, στην περίπτωση που είστε fans των multi καταστάσεων αλλά και της διασκέδασης, καθώς είναι εύκολο να μετατραπεί το Σικάγο σε παιδική χαρά για μεγάλους.

 

Προσοχή, ο σκύλος δαγκώνει

2200 λέξεις μετά, και ο επίλογος έφτασε. Είναι πράγματι τόσα τα στοιχεία του παιχνιδιού, όπου η καταμέτρησή τους είναι υπόθεση για μαθηματικούς και να θυμάσαι τα πάντα κομματάκι δύσκολο. Για παράδειγμα, υπάρχει ο μηχανισμός Focus όπου ο χρόνος κυλάει πιο αργά, κάτι που βοηθάει σε shooting και ακριβή οδήγηση. Ένα κλασικό, παραδοσιακό στοιχείο gameplay που αγαπήσαμε στο Max Payne, αλλά εδώ δεν το χρησιμοποίησα σχεδόν καθόλου, δεν μου χρειάστηκε, σε κάποια φάση παίζει και να ξέχασα ότι υπάρχει.

 

 

Επίσης, το γεγονός ότι αποσπάτε χρήματα όταν χακάρετε το κινητό κάποιου (μέσω του τραπεζικού λογαριασμού του), είναι κάτι εξίσου αχρείαστο. Στο τέλος, γεμίζετε χρήματα τα οποία έχουν περιορισμένη και αποσπασματική χρήση, καθώς δεν έχει στηθεί μια οικονομία γύρω από το παιχνίδι. Θα μπορούσαμε να μείνουμε στα χιουμοριστικά στοιχεία που μαθαίνουμε για κάθε θύμα μας, π.χ. ότι ο Panos Bobolas παίζει φλάουτο τις ελεύθερες ώρες του, παρά να τσιμπάμε κι ένα κομπόδεμα που θα το πάρουμε στον τάφο μας.

Το θέμα όμως, δεν είναι το πλήθος των υλικών, εξάλλου δεν κάθονται και στο σβέρκο μας. Αντίθετα, μήπως διακρίνατε ένα σωρό τίτλους μέχρι τώρα, από τους οποίους έχει δανειστεί στοιχεία το Watch Dogs; GTA, Assassin’s Creed (συν τις άλλοις, τις κουραστικές tail αποστολές βρήκατε να πάρετε;), Splinter Cell, Demon’s Souls, ολίγη από Max Payne, Burnout και Split Second στο δρόμο, προσθέστε και το Far Cry 3 για διάφορους λόγους και ότι μπορεί να ξεχάσαμε και ιδού το αποτέλεσμα.

Μίας τέτοιας έκτασης δανειστική βιβλιοθήκη απαγορεύει στο Watch Dogs να διαμορφώσει το δικό του χαρακτήρα/ προσωπικότητα/ ταυτότητα. Το μαγικό είναι ότι η πλειοψηφία των δανεικών και αγύριστων, δουλεύει από καλά έως εξαιρετικά, ενώ παρά τον μεγάλο αριθμό μηχανισμών αλλά και side αποστολών, εισάγονται ομαλά στο παιχνίδι. Τι να το κάνεις όμως, όταν δεν υπάρχει κάτι που να ξεχωρίζει αισθητά και να προσδιορίζει το WD;

 

Μίας τέτοιας έκτασης δανειστική βιβλιοθήκη απαγορεύει στο Watch Dogs να διαμορφώσει το δικό του χαρακτήρα/ προσωπικότητα/ ταυτότητα

 

Προσθέστε και το ζήτημα με το βάθος της ιστορίας και των χαρακτήρων που αναφέραμε στην αρχή, την ανεκμετάλλευτη ευκαιρία (που η Rockstar δεν θα έχανε...) να ειπωθούν σημαντικά πράγματα για τα θέματα παρακολούθησης και προσωπικών δεδομένων, και έχετε τα δύο «καλά» μειονεκτήματα. Αυτά, θεωρώ ότι δεν του επιτρέπουν να προσεγγίσει τον όρο εξαιρετικό και το τέλειο, αλλά μην γελιέστε. Το Watch Dogs είναι ένα πολύ καλό open-world game, που ειδικά σε next-gen κονσόλες μετατρέπεται σε must.

 

 

H καλή αρχή έγινε και, όπως στο Assassin’s Creed, υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης για το νούμερο 2. Τότε, ο κόσμος ήταν πολύ άδειος, τώρα ίσως να είναι πολύ γεμάτος. Ένα συμμάζεμα θέλει (το μπατζάκι), να τεθούν προτεραιότητες, η Ubi να τολμήσει σεναριακά και να δώσει συγκεκριμένη μορφή στο παιδί της. Μία πρόταση είναι να βασιστεί στο stealth και να επεκτείνει με έξυπνους τρόπους το hacking. Και κάπως έτσι, το 8 θα γίνει 9, με λίγη προσπάθεια και 10, που έλεγαν και οι καθηγητές στο σχολείο...

Υ.Γ.: Οι συλλογές 30 χρόνια επιτυχίες υπάρχουν σε κάθε δισκοθήκη ως απαραίτητες, αλλά δεν είναι τα αγαπημένα κομμάτια της κολεξιόν μας. Τα τραγούδια τους τα λατρέψαμε όταν κυκλοφόρησαν στον original δίσκο...

Το παιχνίδι μας παραχωρήθηκε από την εταιρεία διανομής για τις ανάγκες του review

 

Pros

  • Άρτιος τεχνικός τομέας, σταθερό σαν βράχος στο PS4
  • Δυνατές gameplay στιγμές, ιδιαίτερα στο κομμάτι του stealth
  • Δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρείτε να κάνετε κάτι στον κόσμο του

Cons

  • Έχει δανειστεί τόσα στοιχεία από άλλα games, που στο τέλος ξεχνά να διαμορφώσει το δικό του χαρακτήρα
  • Η ιστορία (και οι ήρωες) δεν διαθέτουν το κατάλληλο βάθος, ενώ το θέμα προσφερόταν για κάτι τέτοιο
8

ΣΧΟΛΙΑ

Εικόνα Axel Folly
submitted by Axel Folly
on
40 -50 ωρες gameplay και 1-2 ωρες για να διαβασεις το review. Το αξιζε παντως.       Κατα τα αλλα προφανως ειναι απο αυτα τα παιχνιδια που θα παιξουν ολοι. Εγω σκεφτομαι να το δοκιμασω στο pc αλλα με αποθαρυνουν οσα ακουω συν οτι open world ταιριαζει (για μενα) πιο πολυ σε κονσολα.

yippee ki-yay motherfraker...

Εικόνα Sithlord
submitted by Sithlord
on

Εννοεις σχετικα με οσα ακουγονται για uplay κτλ...

"When we do right, nobody remembers. When we do wrong, nobody forgets"

Εικόνα Sithlord
submitted by Sithlord
on

Μαστα...λιγο πολυ οτι περιμενα. Ο δανεισμος τοσων πολλων στοιχειων, ηταν επομενο να προκαλεσει μια κριση ταυτοτητας. Τουλαχιστον δενουν αρμονικα μεταξυ τους. Και 8 βαθμοι για καινουργιο τιτλο δεν ειναι καθολου ασχημα...

"When we do right, nobody remembers. When we do wrong, nobody forgets"

Εικόνα DHGPAN
submitted by DHGPAN
on

Εγώ για κάποιο λόγο πιστεύω ότι το επόμενο θα ναι καλύτερο και ίσως και το μεθεπόμενο σε στυλ AC. Θα βελτιώνεται μέχρι να το παρακάνουν.

Life understands Fractal; Anyone who stands strong with opinion and not enough information is an idiot.

Εικόνα kratos08
submitted by kratos08
on

Να το πάρω για PS3, ή λέτε να φάω χοντρή απογοήτευση, σχετικά με όσα ακούγονται για τα γραφικά κλπ;

IN THE END THERE WILL BE ONLY KRATOS!

Εικόνα Sithlord
submitted by Sithlord
on

Αν είναι να πάρεις PS4 κάποια στιγμή, καλύτερα κατά την γνώμη μου, να περιμένεις. Αν όχι, τότε πάρτο τώρα. Τα γραφικά σαφώς και θα έχουν αρκετή διαφορά από το ένα στο άλλο.

"When we do right, nobody remembers. When we do wrong, nobody forgets"

Εικόνα kratos08
submitted by kratos08
on

Μπα δε νομίζω να πάρω PS4 από τώρα... Οπότε μάλλον θα το τσιμπήσω για PS3

IN THE END THERE WILL BE ONLY KRATOS!

Εικόνα FOX
submitted by FOX
on

Η υπομονή θα σε ανταμείψει.Αυτό αναμένω και'γω,να πάρω PS4.

Και είδεν ο θείος κτήνος φοβερόν αναβαίνον εκ της γης...
Και είπεν το κτήνος: "θείο, είσαι μέγας Καραγκιόζης"...

-Νάσος Χαραλαμπόπουλος

Εικόνα FOX
submitted by FOX
on

Απ'αυτά τα ωραία και μεγάλα reviews που δεν βλέπουμε κάθε φορά.

Καλό παιχνίδι αλλά μου φαίνεται πως δεν θα το τιμήσω.Η λίστα προτεραιότητας δυστυχώς για'μένα δύσκολα τελειώνει...

Και είδεν ο θείος κτήνος φοβερόν αναβαίνον εκ της γης...
Και είπεν το κτήνος: "θείο, είσαι μέγας Καραγκιόζης"...

-Νάσος Χαραλαμπόπουλος

submitted by RookieGangGamer
on

Ναι και εγώ θέλω να πιστεύω ότι αν στο μέλλον αγοράσω ποτέ στο PS4 τότε πιθανότατα θα το αγοράσω.

Εικόνα Sephiroth__23
submitted by Sephiroth__23
on
Το hacking είναι ενα κουμπί έτσι; Square βάζω στοίχημα, και άγιος ο Θεός! Το έχει κουσούρι η Ubi αυτό το πράγμα...

Life is an endless flowing river of choices to be made.Thereafter it's up to you to make the right ones. M.G.

Εικόνα Sithlord
submitted by Sithlord
on

Ε ναι, αλλά μην ξεχνάς ότι την ώρα που σε κυνηγάνε ή πέφτει πιστολίδι, δεν θα ήταν και πολύ εύκολο να πατάς συνδυασμό κουμπιών γι αυτή τη δουλειά.

"When we do right, nobody remembers. When we do wrong, nobody forgets"

Εικόνα Sephiroth__23
submitted by Sephiroth__23
on
Έστω ένα QTE σε slow motion, κατι τελως πάντων, έχεις δίκιο όμως.

Life is an endless flowing river of choices to be made.Thereafter it's up to you to make the right ones. M.G.