Watch Dogs Game Launch
Beta

Transistor review

Ας μιλήσουμε για το Transistor...
Info
PlatformPS4, PC
Το είδαμε σεPS4
ΠαραγωγήSupergiant Games
ΑνάπτυξηSupergiant Games
ΔιάθεσηDigital
ΚυκλοφορίαΉδη διαθέσιμο
Ιστοσελίδαhttp://supergiantgames.com/

Στον χώρο της τέχνης, και ειδικά στα videogames, συνηθίζουμε να συνδέουμε άμεσα έναν δημιουργό με το μεγαλύτερο και πιο γνωστό του έργο σε όλη την μετέπειτα καριέρα του, με όποια τροπή κι αν έχει πάρει αυτή. Αν, για παράδειγμα, σε λίγα χρόνια ο Jonathan Blow αποφασίσει να σχεδιάσει τρία Call of Duty, το FIFA 18, το Assassin’s Creed: Retirement και το Watch Dogs 4: Still Barking, στο μυαλό και στην καρδιά μας θα είναι πάντα ο Jonathan Blow του Braid. Αν ο Phil Fish παρατήσει τελικά τα videogames και το ρίξει στο καλλιτεχνικό πατινάζ (κάτι που, μεταξύ μας, δεν αποκλείεται κιόλας), ακόμη και την ώρα που θα του περνάνε το χρυσό μετάλλιο στο λαιμό, εμείς θα βλέπουμε μπροστά μας τον δημιουργό του Fez. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με την Supergiant, δημιουργό του Bastion, με την οποία θα ασχοληθούμε στο παρόν κείμενο (είδατε τι έκανα, ε;).

Ε όχι λοιπόν. Δεν θα συγκρίνουμε το Transistor με το Bastion. Δεν συμφωνώ με κάτι που κρατά, εν μέρει, δέσμια μία δημιουργία και δεν θα μιλήσουμε για το τι έκανε καλύτερα ή χειρότερα το Transistor σε σχέση με το Bastion. Υπάρχουν σημεία που καλύπτουν και τις δύο περιπτώσεις, αλλά δεν έχει καμία, μα καμία, σημασία να κάνουμε σήμερα αυτή τη σύγκριση. Σίγουρα όσοι παίξουν και τα δύο παιχνίδια θα καταλάβουν ότι υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής από πίσω, αλλά ως εκεί. Είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για ένα νέο παιχνίδι που υπόσχεται να κλέψει την χαρά μας με το gameplay του και την καρδιά μας με την ομορφιά του. Ας μιλήσουμε λοιπόν για το Transistor.

 

Transistor review on TheGang.gr Transistor review on TheGang.gr

 

Bird in a cage

Η Red είναι τραγουδίστρια στην πόλη Cloudbank. Μια τραγουδίστρια χωρίς φωνή. Κάποιοι έκλεψαν την φωνή της Red και δολοφόνησαν τον άντρα που βρίσκεται αυτή την στιγμή μπροστά της με ένα ογκώδες ηλεκτρονικό σπαθί - το Transistor - καρφωμένο στο στέρνο του. Αφαιρώντας το σπαθί από τον νεκρό πλέον άντρα θα κουβαλάμε μαζί μας και την ψυχή του. Μέσω του Transistor, η φωνή του άντρα θα μας συντροφεύει σε όλη την πορεία μας και θα μιλάει διαρκώς μαζί μας. Η Red τώρα πρέπει να τρέξει, σέρνοντας το τεράστιο σπαθί που ξύνεται ηδονικά στο γυαλιστερό έδαφος της  Cloudbank αφήνοντας πίσω του σπινθήρες, και να αντιμετωπίσει τα εχθρικά Process. Πρέπει να βρει ποιοι έκλεψαν την φωνή της, άδειασαν την πόλη της από κόσμο και πάνω απ’ όλα, γιατί.

 

Δεν υπάρχει αφήγηση με την παραδοσιακή έννοια - οι μόνες πληροφορίες που θα έχετε προέρχονται από την φωνή του Transistor.

 

Αυτά, και λίγα ακόμη, είναι όλα τα στοιχεία που θα μάθετε σε ολόκληρη την διάρκεια του παιχνιδιού για την ιστορία του. Δεν υπάρχει αφήγηση με την παραδοσιακή έννοια, δεν υπάρχουν διάλογοι, audio logs, σημειώσεις ή οτιδήποτε άλλο έχουμε συνηθίσει. Οι μόνες πληροφορίες που θα έχετε προκειμένου να αποκρυπτογραφήσετε τα γεγονότα που έχουν συμβεί προέρχονται από την φωνή του Transistor, κάποια σκόρπια τερματικά σε διάφορα σημεία της πόλης (που περισσότερο χτίζουν ατμόσφαιρα παρά εξηγούν γεγονότα) και το φτωχό ιστορικό κάποιων  χαρακτήρων.

 

Transistor review on TheGang.gr

 

ΑM-FM

Η έλλειψη αφήγησης τώρα, έχει δύο πλευρές, καθώς από την μία αφήνει πολλά αναπάντητα ερωτήματα και παρά την υπέροχη, βαριά και μελαγχολική ατμόσφαιρά του δεν μπορεί να υποστηρίξει το less is more” αίσθημα, με αποτέλεσμα να αφήνει μια γεύση απογοήτευσης στο τέλος ως προς αυτό το κομμάτι. Ιδίως μετά το εξαιρετικό κλείσιμο του παιχνιδιού νιώθεις ακόμη πιο ενοχλημένος, καθώς μόλις έζησες ένα εκπληκτικό επίλογο σε μία, ουσιαστικά, άγνωστη για εσένα ιστορία. Από την άλλη όμως, υπάρχει το έντονα συναισθηματικό δέσιμο που δημιουργείται ανάμεσα στην πρωταγωνίστρια και τον Transistor καθώς σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού θα σας μιλάει συνεχώς χτίζοντας μία πολύ ιδιαίτερη σχέση αναμέσά σας. Και κάπου εδώ συναντάμε μία από τις ελάχιστες φορές που βλέπουμε πραγματικά ουσιαστική χρήση των διάφορων gimmicks που κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί στο gaming. Αν έχετε την δυνατότητα, θα πρέπει οπωσδήποτε να επιλέξετε την PS4 έκδοση του παιχνιδιού καθώς το ηχείο του DualShock 4 αποδίδει άψογα την αίσθηση της φωνής που βγαίνει στα εικονικά μας χέρια μέσα από το σπαθί. Ακούγεται επουσιώδες, αλλά δεν είναι.

 

One to get you started

Η μισή μαγεία στα functions είναι να ανακαλύψεις μόνος σου τους καλύτερους συνδυασμούς, αλλά αφού τους προτείνει ο δημιουργός, σας παραθέτουμε έναν, έτσι, για να ξεκινήσετε δυναμικά.

Μεγαλύτερο damage

Load() με upgrades Jaunt() και Ping()
Cull() με upgrade Bounce()
Crash() με upgrade  Breach()
Jaunt() με upgrade Spark()


Passive Functions

Mask() και Orb()

Για την πλήρη λίστα από την ομάδα της Supergiant, επισκεφθείτε αυτό το link.

Η μητέρα των μαχών

Υπάρχει ένα κομμάτι του Transistor όμως, που δεν δείχνει να υστερεί σε κανένα σημείο κι αυτό είναι το σύστημα μάχης του. Ένα αψεγάδιαστο κράμα action και turn-based RPG που αφήνει τον παίκτη να ανακαλύψει μόνος την λειτουργία του και να ξεδιπλώσει σιγά-σιγά το εκατό τοις εκατό των δυνατοτήτων του, μέσα από αρκετή εξάσκηση, δοκιμές και συνδυασμούς. Αυτό είναι άλλωστε και το σημαντικό Recursion mode (new game plus) που μας είχε υποσχεθεί (και πράγματι εκπλήρωσε) ο Greg Kasavin.

Ας αναλύσουμε λίγο πώς δουλεύει αυτό. Κάθε φορά που θα συναντάμε αντιπάλους, η περιοχή που βρισκόμαστε μετατρέπεται σε αρένα και εμείς έχουμε δύο επιλογές: Μπορούμε να κινούμαστε στον χώρο εξαπολύοντας χτυπήματα σε πραγματικό χρόνο, προσπαθώντας παράλληλα να αποφύγουμε τις επιθέσεις των Process πίσω από τοιχώματα ή να επιλέξουμε την tactical, turn-based επίθεση. Εκεί, με το πάτημα ενός πλήκτρου περνάμε στο turn mode, ο χρόνος παγώνει και επιλέγουμε τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό κίνησης και επιθέσεων που μας επιτρέπει η μπάρα του χρόνου, καθώς κάθε κίνησή μας καταναλώνει μέρος αυτής. Για παράδειγμα, μια πολύ δυνατή επίθεση μπορεί να καταναλώνει μεγάλο μέρος της μπάρας χρόνου και το συνολικό damage να είναι μικρότερο από αυτό που παράγουν δύο πιο ελαφριές επιθέσεις στο ίδιο χρονικό διάστημα.

Μπορεί ακόμη να χάσουμε μέρος του χρόνου μας μετακινούμενοι από τον ένα εχθρό στον άλλο, οπότε έχει μεγάλη σημασία το πού θα τοποθετηθούμε πριν παγώσουμε το χρόνο. Και για να έχει κάθε μας κίνηση το μεγαλύτερο δυνατό αντίκτυπο, αλλά και επειδή θα χρειαστούν κάποια δευτερόλεπτα ώστε να γεμίσει και πάλι η μπάρα επίθεσής μας, οπότε και θα πρέπει να κινούμαστε στον χώρο ανήμποροι να επιτεθούμε (πέρα από δύο μόνο συγκεκριμένες δυνάμεις του παιχνιδιού). Αν δεν φτάνουν όλα αυτά για να σας πείσουν περί του εξαιρετικά στρατηγικού gameplay, υπολογίστε και το respawn κάποιων εχθρών που πρέπει να ακουμπήσουμε αφού σκοτωθούν, ώστε να μην αναγεννηθούν, τις ξεχωριστές ιδιότητες κάθε αντιπάλου και αρκετές ακόμη μικρές λεπτομέρειες που συντελούν στην δημιουργία ενός εξαιρετικού συνόλου, όπου τίποτα δεν μπορεί να αφεθεί στην τύχη από τον παίκτη. Κάθε μάχη είναι ταυτόχρονα μια σπαζοκεφαλιά τακτικής και ένα ρεσιτάλ ικανοτήτων.

 

Transistor review on TheGang.gr Transistor review on TheGang.gr

 

Mix and match

Το άλλο μεγάλο πλεονέκτημα του συστήματος μάχης είναι οι δυνάμεις μας (functions). Μπορούμε να εξοπλίσουμε την Red με τέσσερα functions (ένα για κάθε face button), δύο upgrades για το καθένα από αυτά και τέσσερις passive ιδιότητες που προσφέρουν μόνιμα τις δυνατότητές τους. Από εκεί και πέρα, το θέμα αποκτά και πάλι σύνθετη και ενδιαφέρουσα τροπή, διότι ξεκινάει ένα παιχνίδι αναζήτησης του ιδανικότερου συνδυασμού των δυνάμεών μας με μοναδικό σκοπό να είναι η ηρωίδα μας όσο πιο δυνατή μπορεί. Κάθε function έχει διαφορετική ιδιότητα όταν χρησιμοποιείται μόνο του και διαφορετική όταν χρησιμοποιείται ως αναβάθμιση.

 

Το Transistor έχει ένα πρωτότυπο κι αριστουργηματικό σύστημα μάχης που κάνει πολλά RPG εκεί έξω να κοκκινίζουν.

 

Προχωρώντας λοιπόν στην ιστορία και ανεβαίνοντας επίπεδα, θα πρέπει να επιλέξουμε αν θα ξεκλειδώσουμε upgrade slots, passive slots και MEM. Το MEM είναι η μονάδα μέτρησης για το πόσες δυνάμεις μπορούμε να κουβαλάμε ταυτόχρονα, καθώς κάθε function χρειάζεται και τις ανάλογες μονάδες. Δεν τελειώνει όμως εδώ. Στην εξίσωση μπορούν να μπουν και τα limiters (αν και καλό θα ήταν να τα αφήσετε για το new game plus), όπου στερούν ιδιότητες από τα functions, αλλά ανεβάζουν ταχύτερα το level σας, καθώς και η ενέργειά σας η οποία κάθε φορά που εξαντλείται, δεν πεθαίνετε, αλλά χάνετε μία από τις τέσσερις επιθέσεις σας (πεθαίνετε μόνο εφόσον χάσετε και τις τέσσερις). 

 

Transistor review on TheGang.gr

 

Liquid sky

Αφού λοιπόν κατανάλωσα παραπάνω από τις μισές λέξεις του review προκειμένου να αναλυθεί το σύστημα μάχης του Transistor (άξιζε βέβαια, δεν το μετανιώνω), τώρα θα πρέπει να μιλήσουμε για το άλλο μεγάλο όπλο του παιχνιδιού, το εικαστικό τμήμα του - αν και είναι πολύ πιο εύκολο να γράψεις για το πώς συνδυάζεις δυνάμεις με αναβαθμίσεις, παρά να περιγράψεις με λόγια την ομορφιά της Cloubank. Πρέπει κάποιος να παίξει το Transistor για να νιώσει την διάχυτη μελαγχολία στην ατμόσφαιρα ενός μινιμαλιστικού κυβερνοπάνκ περιβάλλοντος με μία νότα από Ιαπωνία στον απόηχό του. Τα κτήρια με την μουντάδα στα χρώματα και την λάμψη στον φωτισμό τους, τις επιφάνειες που καθρεπτίζουν, τον ουρανό που αλλάζει χρώματα όσο περνά η ώρα και το ημιδιάφανο πλέγμα που περιβάλλει την πόλη και νιώθεις πως είναι πάντα εκεί ακόμη κι αν το βλέπεις σπάνια. Το Transistor είναι ένα παιχνίδι που μαγεύει με τον οπτικό του τομέα και όσο περνάει η ώρα σε συνεπαίρνει με την αισθητική, την ιδιαίτερη μουσική και την συνολική ατμόσφαιρά του.

 

Transistor review on TheGang.gr Transistor review on TheGang.gr Transistor review on TheGang.gr

 

Μάχεσθαι περί αισθητικής

Το Transistor, λοιπόν, δεν είναι ο νέος τίτλος της Supergiant, δημιουργού του Bastion. Δεν είναι ούτε χειρότερο, ούτε καλύτερο από το Bastion. Το Transistor είναι το Transistor. Ένα παιχνίδι με πρωτότυπο κι αριστουργηματικό σύστημα μάχης που κάνει πολλά RPG εκεί έξω να κοκκινίζουν, ένα εικαστικό τμήμα που αναβλύζει καλλιτεχνικότητα και μία συνολική ατμόσφαιρα που μένει χαραγμένη για καιρό στην ψυχή του παίκτη. Η σύντομη διάρκεια του (περίπου πέντε ώρες) μπορεί να αφήνει μια αίσθηση ότι όλα έγιναν λίγο βιαστικά, αλλά στην πραγματικότητα, ίσως και να πρόκειται τελικά για την δίψα μας να πειραματιστούμε λίγο ακόμη με το σύστημα μάχης του ή να ξεχαστούμε για λίγες επιπλέον ώρες στον μαγευτικό κόσμο της Cloudbank.

 

 

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εταιρία διανομής για τις ανάγκες του review.

 

Pros

  • Αριστουργηματικό σύστημα μάχης
  • Μαγευτικό εικαστικό τμήμα και ατμόσφαιρα
  • Βαθύ συναισθηματικό δέσιμο των πρωταγωνιστών και εξίσου δυνατό τέλος
  • Εξαιρετικό level design
  • Ουσιαστικό new game plus

Cons

  • Η ιστορία κλείνει αφήνοντας ερωτήματα στον παίκτη
  • Θα θέλαμε λίγο μεγαλύτερη διάρκεια
9

ΣΧΟΛΙΑ

Εικόνα CitizenMac
submitted by CitizenMac
on
Ντάξει αυτό θα αγοραστεί άμεσα, και μάλλον στο PSN (ελπίζω μόνο να μη το βάλουν στο PS Plus τον Ιούλιο, ξέρω γω :P ). Ήμουν από τους μεγαλύτερους fans του Bastion όταν κυκλοφόρησε, προβλέπω να γίνομαι και του Transistor.
Εικόνα makis
submitted by makis
on
Πέρα από την αξία του παιχνιδιού, να δώσουμε και το σπάνιο δημόσιο credit για το review, ιδιαίτερα για την εισαγωγή. Άξιος Λάμπρε.

Everything happens for a reason - John Locke

Εικόνα Thrillhouse
submitted by Thrillhouse
on
Τέτοια μου λες, και θα με τουμπάρεις να ξαναγράψω Lego game.
Εικόνα Revenger210
submitted by Revenger210
on

Το σχέδιο του Κυρ Μακη μας ενα ειναι: να σε θεσει ισοβιο αξιολογητη Λεγκοπαίγνιων :Ρ

Behind of every action, lies a word.

But, without the action, our words are meaningless.

Εικόνα Thrillhouse
submitted by Thrillhouse
on
Το κατάλαβες και ‘συ έτσι, δεν είναι μόνο η ιδέα μου; Υπάρχει παγκόσμιο σχέδιο εξόντωσης.  Πάντα το πίστευα ότι πίσω από τα Lego κρύβονται Μασόνοι.
Εικόνα CitizenMac
submitted by CitizenMac
on
Εντελώς από περιέργεια και για στατιστικούς λόγους, το Bastion το είχε παίξει κανείς (εκτός από το Λάμπρο);
Εικόνα kabamaru
submitted by kabamaru
on
Εδω καπου θα εμπαινα κι εγω. Οχι μονο δεν εχω παιξει το bastion, δεν ξερω καν τι ειναι. Παντως αυτο μοιαζει καλο και με κερδιζει λογω cyberpunk.

- Η σοβαρότητα φέρνει πείνα

Εικόνα nate the great
submitted by nate the great
on

Έψαχνα λοιπόν review για το tranzistor επειδή σκεφτόμουν να το πάρω( ναι τώρα μετά από τόσο καιρό), και έπεσα πάνω στην ξεχασμένη αυτή σελίδα. Είπα λοιπόν να απαντήσω σε αυτό το σχόλιο μιας και το είδα.
Το έχω παίξει κι εγώ το Βastion , και είναι πραγματικά όμορφο παιχνίδι. Πολύ ωραία αφήγηση, εξαιρετική ατμόσφαιρα, εντυπωσιακή μουσική με αρκετές επιλογές στον τρόπο μάχης. Το είχα πάρει σε μία προσφορά, για υπολογιστή μόλις στα 0,99 ευρώ, η μεγαλύτερη "κλοπή" που έχω κάνει σε video game.
To Τranzistor πάλι δεν το πήρα τελικά κύριως λόγω των δώρων της ubisoft την τελευταία χρονιά που με γέμισαν παιχνίδια που ψάχνω χρόνο να παίξω. Έχω γίνει όμως φαν της supergiant και δεν το αποκλείω να ασχοληθώ ξανά με ένα πολύ ιδιαίτερο παιχνίδι τους.
Και για να μην ξεχνιόμαστε, ελπίζω να έρθει η στιγμή που θα ενωθείτε ξανά και θα συνεχίσει αυτή η μεγάλη προσπάθεια του the gang. Καλές δουλειές ως τότε.

"Μy soul is a desert, but this doesn't mean it's empty.It just means there is a place for everything inside it"

submitted by RookieGangGamer
on

Παρομοίως και εγώ δεν έχω παίξει το Bastion ούτε ξέρω τι παιχνίδι είναι.
Πάντως συγχαρητήρια για το άρθρο μιας και με έβαλε σε περιέργεια να το δοκιμάσω αν και όταν με το καλό αγοράσω PS4.